شهرستان زاهدان

شهرستان زاهدان

شهرستان زاهدان در ۱۶۰۰ کیلومتری شهر تهران و در منتهی الیه مرزهای شرقی ایران قرار دارد، این شهر از شمال به شهرستان زابل، از جنوب به رشته کوههای تفتان و از شرق به نوار مرزی ایران و پاکستان محدود است. میانگین دمای این شهرستان در تابستانها ۴۰ و در زمستانها ۵ درجه سانتیگراد است.

زبان بیشتر مردم زاهدان بلوچی و فارسی است، این شهر درگذشته روستای کوچکی بوده است و بیشتر مردم این ناحیه مهاجرانی هستند که از بیرجند، کرمان، زابل و برخی شهرهای دیگر به آن کوچ کرده اند و با وجود خاک مستعد به دلیل کمبود آب کشاورزی آن بسیار ضعیف است، این شهرستان صد سال پیش بصورت جنگلی از درختان گز بوده که دزداب نامیده می شد و از این جهت به این منطقه دزداب میگفتند و بعد از اتصال خط آهن پاکستان به زاهدان اولین نشانه های شهرنشینی در این منطقه پدیدار گردید، چرا که تجار هندی و پاکستانی کالاهای خود را وارد ایران میکردند و از آنجا به نقاط دیگر حمل می کردند، طولی نکشید که زمینهای اطراف ایستگاه راه آهن تبدیل به ساختمانها و بناهای مسکونی و تجاری شد و بسیاری از نقاط دور و نزدیک در آنجا اسکان پیدا کردند و رفته رفته این نقطه توسعه پیدا کرده و تبدیل به شهری بزرگ شد.

در سال ۱۳۱۴ به دستور فرهنگستان علوم نام این شهر از دزداب به زاهدان تغییر نام پیدا کرد و به دلیل توسعه اقتصادی و ترانزیتی به مرکز استان سیستان و بلوچستان تبدیل شد.

بعضی از جاذبه ها و آثار تاریخی زاهدان عبارتند از:

  • مسجد فیض الرحمن
  • امامزاده ملک سیاه
  • مسجد جامع زاهدان
  • موزه مردم شناسی میراث فرهنگی
  • کاروانسرای رباط شور گز
  • قلعه سام
  • معماری صخره های تمین
  • قلعه لادیز (ساسانی)
  • تلگرافخانه قدیمی حرمک
  • ساختمانهای تاریخی دادگستری و پست و تلگراف
  • چشمه آب معدنی لقمت کوه
  • چشمه آب معدنی زیارت گوریند
  • چشمه آب معدنی اسکل آباد
  • چشمه آب معدنی یارمحمد
  • گردشگاه کشمان
  • گردشگاه مالیه 
  • گردشگاه کلاته رزافی

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *